24ste Zondag door het jaar

Zondag 11 september 2005

Onweer en regen...

img00
ROME (Redactie) 11 september 2005 - Het was de afgelopen week druilerig weer in Rome met onweer en flinke wolkbreuken! Maar op deze zondagmorgen scheen de zon weer volop met als gevolg een volle kerk. We hadden een gastcelebrant, Norbert Swagemakers uit Schijndel. Groepen van Drietoer, OAD, ANWB en een gezelschap van de ´Ronde tafel van de Langstraat´







De Viering

Celebrant: Pastoor Norbert Swagemakers
Aanvang:10:30 uur

Lezingen

img01
1e Lezing: Eccl. 27,30-28,7
img02
Priesterkoor v.l.n.r. Pater Marcel Chappin, Rector Don Jan, Diaken Jan den Hartog, hoofdcelebrant Norbert Swagemakers, pastoor Jan van As en pater Wim van Frankenhuijsen
img03
2e Lezing: Romeinen 14,7-9

Evangelie
img04
Matteüs 18,21-35 gelezen door diaken Johan den Hartog (Aartsbisdom Utrecht

Homilie
img05
Gastcelebrant Pastoor Norbert Swagemakers uit Schijndel

Zeven maal Zeven

Broeders en Zusters.

Wanneer je iemand de eerste keer niet kunt vergeven, hoe denk je ‘m dan een 7e keer te kunnen vergeven?
De vraag naar vergeving en verzoening hangt vooral af van de instelling waartoe we van harte bereid zijn of niet. Het komt helaas voor dat mensen uit een gezin of als families niets meer met elkaar te maken willen hebben. Er is een conflict gerezen waardoor men elkaar iets heeft aangedaan dat zo kwetsend was dat men elkaar uit de weg gaat. De verhouding is verstoord zodat men bij elkaar zogezegd uit de genade is gevallen. Toch zal het nooit de bedoeling zijn geweest om zo tegenover elkaar te komen staan, vol wrok of gramschap. De lezingen vandaag handelen over dit thema.

Hoe vaak moet ik een broeder die mij iets misdoet, vergeven?

Een broeder of zuster is een geliefde; het is niet een vijand die iets misdoet. Het zijn inderdaad vrienden en geliefden die je ’t diepst kunnen raken, zodat ze je ook ’t meeste kunnen kwetsen.
Vrij vertaald zou de vraag van Petrus kunnen zijn: hoe vaak, Heer, moet ik me door mijn broeder laten kwetsen? Want het is altijd de ànder die kwetst, de ànder die schuld heeft! De problemen worden altijd door de ander veroorzaakt.
Verstoringen in relaties van vrienden, families en zelfs volkeren werken splijtend. Ze plaatsen mensen tegenover elkaar als vreemden. Het brengt verwijdering in plaats van toenadering. Tegen de wens in zal het altijd een onderdeel van ons gebroken bestaan blijven dat er blokkades ontstaan tussen mensen waardoor de broederschap ofwel de vriendschap en gemeenschap uit elkaar dreigen te vallen. De verdeeldheid onder de mensen blijft een opgave om te overwinnen om tot eenheid te komen en tot een gemeenschap van broeders en zusters.

De vraag zou wellicht anders gesteld kunnen worden waardoor de toenadering niet alleen van de ander afhangt maar bij onszelf begint.

Hoe vaak zou ik toenadering, begrip en geduld moeten zoeken tegenover een broeder of zuster, een vriend of mens die mij misdoet?

Hoe vaak zou ik de weg van de verzoening moeten gaan? Tot zeven maal toe?

Ook hier gaat het niet zozeer om het aantal pogingen maar om de intentie van harte.

Wanneer wij in het evangelie het leven van Jezus nagaan, dan heeft Hij steeds de weg gekozen van de verzoening. Jezus raakte melaatsen aan, Hij sprak vrij, sprak vergeving, en zo bracht Hij herstel en genezing. Het is een evangelische boodschap van verzoening. Daar waar mensen verwijderd waren geraakt van God of van elkaar, bracht Jezus hen weer bij elkaar.
Barmhartigheid zal tot verzoening leiden al zal het soms een lange weg zijn. Ook wij worden uitgenodigd om barmhartige mensen te zijn die ruimte geven aan elkaar en bereid zijn geen wrok te koesteren. Dat vraagt om regelmatige oefening zodat de houding een innerlijke houding wordt, een soort tweede natuur. De onbarmhartige houding van de slechte dienstknecht in het evangelie roept wrok op en boosheid dat het leven bitter maakt. Dat werkt niet verbindend maar vervreemdend en maakt tenslotte eenzaam. In plaats van vriendschap ontstaat er vijandschap en verdeeldheid, en vooral: het vervreemd je van jezelf. Een boosheid maakt zich van jou meester. Daartegenover stelt het evangelie van Jezus: barmhartigheid. Verzoening werkt bevrijdend en geeft ruimte in jezelf. Wrok, gramschap en boosheid sleur je als een beklemmende en benauwende wolk met je mee, terwijl een barmhartige instelling het gemoed open en vrij maakt. Het haalt de beklemmende geest weg waar negatieve energie van uitgaat, terwijl vergeving, verzoening en barmhartigheid krachten zijn met een positieve lading.

Zo is het antwoord van oneindige vergevingsgezindheid en geduld op de vraag van Petrus van Jezus geen onmogelijke en onbereikbare opgave, maar eerder een mogelijke instelling waarmee het leven van de ander alsmede dat van onszelf gediend wordt zodat het verbindend en verbroederend werkt.

Credo
img06
Voorbede
img07
Tafelgebed
img08
Slot
img09
Na de viering
img010
Bestuurslid Dolly Benedetti (r.) in gesprek met de ouders van pastoor Swagemakers
img011

img012
Gids van Drietoer Reizen (2e van rechts
img013

img015
Gezelschap van de ´Ronde Tafel´ van de Langstraat
img016
Noemi en Ruggiero terug van vakantie
img017
Gastorganist Sander Evers met vader Willem
img018
René van Hees en zijn vrouw Maria (door sluiting van het Nederlands College per 1 september 2005 heeft hij zijn taken als secretaris-econoom neergelegd). Hij blijft wel actief als administrateur van het kerkbestuur, lid van de restauratie-commissie en (nu en dan) acoliet.

 

Afdrukken E-mail