Paaswake

Zaterdag 7 april 2007

"Licht in de duisternis…”
Het gaat branden in ons hart

img0ROME (Redactie) 7 april 2007 - Vanavond vond in de Friezenkerk de Paaswake plaats: wij zijn bijeengekomen om wakend en biddend op de komst van de Heer te wachten. Het meest indrukwekkende onderdeel van de Paaswake is het moment waarop de verduisterde kerk wordt gevuld met het Licht van Christus met behulp van de Paaskaars. Deze kaars wordt aangestoken aan het paasvuur op het pleintje voor de kerk. Alle aanwezigen steken een eigen kaars aan de Paaskaars aan: langzaam maar zeker komt licht in de duisternis, het Lumen Christi (Licht van God) zal ons redden uit de duisternis in onze ziel en ons de vreugde van het leven schenken.

Celebrant: Pater Pater Tiemen Brouwer
Aanvang: 21:00 uur

img1
De kerkgangers begeven zich naar buiten

Buiten de kerk
img2
Begroeting
img3
Wijding van het vuur
img4
Het gereedmaken van de paaskaars
img5

img6
Het gereedmaken van de paaskaars
img7
Intocht en ontsteken van alle kaarsjes
img8
"Lumen Christi"
img9

img10
Paasjubelzang: "Laat juichen heel het koor van Gods gemeente..." (Voorzanger Willem Evers)

Dienst van het Woord

Bijbelwake met vijf lezingen

img11
Eerste lezing: Genesis 1,1 – 2,2; Wilfred Kemp (KRO)
img12
Tussenzang: Psalm 8
img13
Gebed
img14
Tweede lezing: Exodus 14,15 – 15,1; Ineke Sterk (Rhenen)

Tussenzang: "Ik wil de Heer zingende prijzen..."

Derde lezing: Jesaja 55, 1-11

Tussenzang: Psalm 42; "Zoals een hert reikhalst naar levend water..."

Gebed
img15
Vierde lezing: Romeinen 6, 3-11; Jaques van Bellen (Maastricht)

Alleluia

"Laat ieder ’s Heren goedheid prijzen..."

Evangelie
img16
Lucas 24, 1-12

Woord na de Evangelielezing

Wat een verdriet, wat een verscheurdheid, wat een schaamte is er geweest!
De man in wie ze zo hadden geloofd, dat Hij de vervulling zou zijn van hun diepste dromen van vrede, van geluk, van liefde: ze zagen hem volledig prijsgegeven aan vernedering en bespotting. Uiteindelijk zagen ze zijn leven gesmoord in het zwijgen van de dood. Bloed vloeide er uit vele wonden, eindeloze pijn doortrok zijn leden, een eenzame doodstrijd was er. Zelfs de Vader die hij aanriep scheen niet naar Hem te luisteren.
Dit alles was Goede Vrijdag.

Nog geen twee dagen later. De sabbath is voorbij.
Het is de eerste dag van de nieuwe week. Het gewone dagdagelijkse leven komt weer op gang. De wereld wil overgaan tot de orde van de dag: winkels weer open, op de markt wordt er gekocht en verkocht, de mensen die naar het werk getogen zijn wisselen de laatste berichten uit, praten over de voetbaluitslagen, over geweld in het stadion. De wereld wil vergeten, zo snel mogelijk.

Maar een groepje vrouwen kan niet vergeten en overgaan tot de orde van de dag.
Hun vrouwelijk gevoel zet hen aan in alle vroegte al op pad te gaan en het geliefde lichaam op te zoeken. Ze willen de eer brengen met een simpel gebaar. Ze willen de gemartelde, gepijnigde, getortureerde ledematen bestrijken met geurige kruiden. Hun liefde zet hen daartoe toe aan alsof ze de pijn daarmee nog een beetje verzachten kunnen.

Het verhaal geeft een onverwachte wending. Als ze bij het graf aankomen, zien ze meteen al: daar is iets gebeurd. Er klopt iets niet. Vreemde tekenen zijn er: de steen weggerold; ze schrikken van lichtende gestalten rond het graf.
img16bHun verwachting was de gestalte van een dode aan te treffen: het passieve, roerloze lichaam van een gestorvene. Maar de gezochte toont zich in een andere gestalte. Eerst die van ‘afwezig-zijn’: Hij is weg, verdwenen, buiten de categorieën van gezien kunnen worden, van waargenomen en aangeraakt kunnen worden. Hun kruiden dienen nergens meer toe.
En niet lang daarna, wanneer ze eenmaal huiswaarts zijn gekeerd, in een nieuwe, alle verwachtingen overtreffende gestalte: Jezus toont zich in de gestalte van een Levende, die hen toespreekt, die hen zijn handen en voeten laat zien, die over de apostelen blaast en zegt: Vrede zij U.
Werkelijk: iets absoluut nieuws is er gevolgd op de duisternis van Goede Vrijdag.
Onmogelijk om maar over te gaan tot de orde van de dag en te willen vergeten.

In het bewustzijn en misschien nog meer in het diepe onderbewustzijn van ons mensen, heeft zich voor altijd deze gestorven, vernederde mens als de Levende, de Opgestane gevestigd. Onuitwisbaar.
En op grond hiervan zal het mogelijk zijn te blíjven geloven in Hem en in alles waarvoor Hij stond: dat de Vader liefde is, ook al lijkt Hij soms niet te luisteren,
dat Hij redt uit de dood en uit de zonde, dat er vergeving is voor het kwaad,
te geloven in de kracht van de woorden: hebt elkaar lief zoals Ik u heb liefgehad,
te geloven, dat Jezus meetrekt met hen die in Hem geloven door de gang der tijden, door de woestijn van het leven.

Laten we dit geloof in Hem en in alles waarvoor Hij stond, zo aanstonds opnieuw uitspreken in de aloude woorden van de geloofsbelijdenis. In de doop werd ons dit geloof gegeven, maar vraagt steeds weer om een opnieuw ja-zeggen. Een beetje zoals bij Petrus. Tot drie keer werd hem gevraagd: Petrus heb je mij lief? Ja heer, Gij weet dat ik u liefheb!

De doopwaterwijding die nu gaat plaatsvinden brenge ons onze eigen doop in herinnering en make ons weer bewust van het fundament waarop ons geloof berust: Jezus, het verhaal van een Levende.

Wijding van het Doopwater
img17
Presenteren van het doopwater
img18
Litanie van alle heiligen
img19
Wijding van het doopwater
img20
Hernieuwing van de doopbelofte
img21

img22
Besprenkeling: "Het water waardoor alles groeit, alleluia...
img23
Doorgeven van het Licht

Eucharistie
img24
Gebed over de Gave
img25
Vredeswens
img26
Communie

Zegen en Wegzending
img27
Voorganger Tiemen Brouwer wenst allen een Zalig Pasen
img28
Zegen

Afdrukken E-mail