17de Zondag door het jaar

Zondag 26 juli 2009

"Vijf broden..."
en twee vissen

img0ROME (Redactie) 26 juli 2009 - Ook vandaag neemt de evangelist Johannes ons mee naar een meer en de groene weiden. Ik zie het al vóór me. En ik zal maar vast verklappen, dat we ook de volgende week in de vakantiesfeer blijven. Juist in de vakantie beseffen we vaker, dat de mens niet van brood alleen leeft. Dat klinkt misschien vreemd als u weet dat we vandaag het evangelie van de wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging gaan horen. Maar let op: Ik denk dat er altijd Yomanda’s zijn geweest. En ook mensen zoals Dan Brown zijn niet van vandaag of gisteren.

De Viering

Hoofdcelebrant: E.H. Harry van Doorn
Preek: diaken Kees van Duin

Aanvang: 10:30u

Intrede

img1

img2
Intredelied: "Here Jezus, om uw woord zijn wij hier bijeen gekomen..."

Opening en begroeting
img3
Ik wiI u graag van harte welkom heten ook namens Rector Brouwer in deze ook al warme Kerk van de Friezen. Emeritus deken van Tilburg en rector Harry van Doorn is vandaag de hoofdcelebrant, bijgestaan door de priesters Juan van Eijk, Ron van den Hout en Peter Luyckx van het bisdom ‘s-Hertogenbosch. Ook welkom aan de fietsclub uit Schiedam, die echter is komen vliegen en speciale groet aan een dame die is komen wandelen, een pelgrim te voet, vanuit Florence.
Ik ben blij dat u de hitte weerstaat en nog even bij ons langs komt voor u naar het meer of de bergen ingaat, wie weet voor een picknick. In het evangelie van de vorige zondag nam Marcus ons mee naar buiten.
Ook vandaag neemt de evangelist Johannes ons naar een meer en de groene weiden. Ik zie het al vóór me. En ik zal maar vast verklappen, dat we ook de volgende week in de vakantiesfeer blijven. Juist in de vakantie beseffen we vaker, dat de mens niet van brood alleen leeft. Dat klinkt misschien vreemd als u weet dat we vandaag het evangelie van de wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging gaan horen. Maar let op: Ik denk dat er altijd Yomanda’s zijn geweest. En ook mensen zoals Dan Brown zijn niet van vandaag of gisteren. Als gids krijg ik vaak vragen op me af gevuurd, die met Leonardo da Vinci of met Bernini te maken hebben. Toeristen hebben zijn boeken gelezen, die echter geen enkele diepgang bieden. Ik reageer meestal met een geïrriteerde opmerking dat meneer Brown maar eens naar Rome moet komen en wat studies moet gaan volgen. Daarmee is voor mij de kous af.
Ik heb niet het geduld dat Paulus noemt en roemt in de tweede lezing van vandaag. Jezus had méér geduld. In het Galilea van Jezus’ tijd blijken dus ook al veel mensen meer interesse te tonen voor mysteries en fabeltjes, die men van horen zeggen had opgepikt en voor wonderen, dan voor de werkelijke boodschap, die Jezus drie jaar lang probeerde uit te dragen. Velen lopen achter Hem aan en ze vermoeden dat Hij wel iets te bieden heeft. Zo waren ze al de hele dag met Hem op weg en hadden hem zelfs tot aan de overkant van het meer van Galilea gevolgd. Maar het werd avond en ze kregen honger. En Hij geeft zelfs waar ze om vragen… brood en spelen, of wonderen in dit geval. En zij laten hem niet met rust, ook niet daarna, wanneer Jezus zich gedwongen voelt de eenzaamheid op de berg te zoeken.

img4
Openingsgebed door hoofdcelebrant emeritus deken Harry van Doorn

Dienst van het Woord
img5
Eerste lezing: 2 Kon. 4,42-44; Theo Du Crocq uit Elburg (Gld)
img6
Tussenzang: Psalm 145 "Aller ogen wachten op U die het voedsel geeft..."
img7
Tweede lezing: Ef. 4,1-6; Cees Bakker uit Schiedam (Z.Hld)
img8
Evangelie: Joh. 6,1-15

Homilie

‘Vijf broden en twee vissen’

img8bMet kerstmis 2002 kreeg ik een boekje cadeau, waarvan de titel luidt: ‘Vijf broden en twee vissen’.
Het is geschreven door de ondertussen overleden Vietnamese kardinaal, Francis Van Thuan. Hij schreef het speciaal voor jongeren, op weg naar het jubileumjaar 2000. Na zijn benoeming als hulpbisschop in Saigon in 1975 wordt Mgr. Van Thuan door de communisten 13 jaar gevangen gehouden in heropvoedingskampen, waarvan 9 jaar in eenzame opsluiting. Zoals de jongen in het evangelie, wil hij in zijn boekje de jongeren laten delen in zijn ervaringen van die jaren. Hij wil het geven, zoals die jongen in het evangelie, namelijk alles wat hij heeft: vijf broden en twee vissen.

In zijn voorwoord schrijft hij, dat Jezus bewerkstelligt dat deze gave van het brood - die dus niets voorstelt tegenover die 5000 aanwezigen - méér dan voldoende bleek te zijn. Ook de kardinaal schrijft hier, dat zijn ervaringen praktisch niets zijn, maar alles is, wat hij heeft te bieden. Jezus zal de rest doen. Verder schrijft hij dat Hij wil vertellen hoe hij Jezus ontmoet heeft in ieder moment van zijn dagelijks leven, in de keuze van gebed, in de eucharistie, en in zijn broeders en zusters.
Toen men hem indertijd vroeg zijn ervaringen op papier te zetten werd hij in verlegenheid gebracht. “Het is niet prettig over jezelf te praten”, zo verdedigde hij zich. Later - zo geeft hij toe, is hij gaan beseffen, dat het leven niet van jezelf is, maar van God: God kan erover beschikken, als het Hem tot heil van anderen uitkomt.

De boegbeelden van de EO, de vroegere hippy-idolen Elly Nieman en Rikkert Zuiderveld, hebben een lied geschreven dat ook ”Vijf broden en twee vissen” heet. Dat lied gaat zo:
“Er was nog wel een jongen die iets te eten had.
Hij gaf het aan de Here: het was zijn hele schat.
Vijf broden en twee vissen; het was niet eens zo veel,
maar toen de Heer het zegende, kreeg iedereen zijn deel.
Vijf broden en twee vissen, het was zijn hele schat.”

En dan de slotzin:
“Zou jij ze kunnen missen, als jij niets anders had?”

De broodvermenigvuldiging gebeurt niet uit het niets: maar dank zij het bescheiden aanbieden en het delen van wat een jongen in zijn rugzak had meegenomen voor onderweg naar het Paasfeest. Wie een zegening wil zijn voor anderen, moet moet zijn gave laten zegenen. De Meester vraagt niets wat wij niet hebben. In Zijn handen doet wat-men-gedeeld-heeft wonderen: het overstelpt en verzadigt !!
We zien dus dat zowel de bisschop als de hippies het delen met anderen benadrukken, maar wat ik zo mooi vind, is uitgedrukt in de zin: “maar toen de Heer het zegende, kreeg iedereen zijn deel.”
Dat idee vinden we ook terug in het door Ida Gerhardt verwoorde refrein van psalm 145, die we zojuist hoorden: "Gerecht is de Heer in zijn wegen, genadig in al wat Hij doet; de Heer-is-wie-Hem-aanroept-nabij, elk die Hem aanroept in vertrouwen.”
De negatieve omraming van deze mega - picknick komt van de oppervlakkige en egoïstische benadering door de op wonderen beluste omstanders naar Jezus toe, maar Jezus is geen Yomanda.

Gelukkig zet de evangelist Johannes ons op het spoor, als we maar enigszins positief zijn ingesteld. Wanneer ik het woord: ‘berg’ lees, dan denk ik Sinaï; ik lees: Pasen, en denk aan de viering van de uittocht, die het Joodse volk weer gaat herdenken en vieren, ik lees over het overvloedige brood en herinner het Manna van Exodus 16.
De evangelist Johannes presenteert ons Jezus als een nieuwe Mozes, die het overleven van de uittocht realiseert. Het Joodse Paasfeest nadert, iedereen is op weg. De overvloed - na het nijpende tekort - laat vermoeden wat mogelijk wordt als God - net als eertijds in de Sinaï-woestijn - weer zijn volk nabij komt, nu in de persoon van Jezus. Met vers 14 zullen we dan ook Jezus belijden als Mozes, de profeet, die in de wereld moet.
Tenslotte trekt Jezus zich op de berg alleen terug, zoals Mozes alleen op de berg was. Jezus voegt zich later - maar dat lezen we in het vervolg op dit evangelie - bij zijn bevreesde leerlingen, die in het duister het woelige water opgegaan waren. Als ze van hem schrikken, zegt Hij hen - in vers 20: "Ik ben het”, de woorden die ons eraan herinneren hoe Jahweh zich aan Mozes kenbaar maakte: "Ik ben die is” (Exodus 3,14). Zoals in het evangelie het broodwonder niet door het volk werd begrepen, zien we een vergelijking met het volk van de uittocht, die op dezelfde wijze Jahweh op de proef stelde. Juist zij die van het Manna aten, stierven in de woestijn. Jezus is - als voedsel voor eeuwig leven - uit de hemel gekomen. Hij stilt onze levenshonger op overvloedige wijze. In mijn preek vorig jaar tijdens Sacraments-zondag gebruikte ik de term: God voedt ons met honger naar Hem. Hij wil in ons midden zijn. Het teken dat Jezus hun had willen geven, werd door het overgrote deel van die mensen niet gevat. Dat is jammer: ze hebben hun maag wel gevuld, maar Zijn woorden niet meegenomen. Op basis van het ‘hebben’ alléén, wordt geen toekomst gebouwd, alleen als je deelt wat je hebt en bidt om God’s zegen, maak je Gods toekomst mee.

Amen

img9
Credo

Voorbeden

Pr. God, wij bidden tot u en spreken onze zorgen voor u uit:
img10
Lector: (John van Deventer) Doorbreek het denken van mensen die enkel maar leven om om bezit te verwerven en het te vergroten, ontspan de krampachtige handen van hen die ten koste van alles en iedereen zichzelf willen verrijken,
Laat ons bidden en zingen...

Voor al degenen die zich het lot aantrekken van eenzamen en vergeten burgers, die niet willen zwijgen over onmenselijke situaties en die er zijn als een beroep op hen gedaan wordt,
Laat ons bidden en zingen...

Om mensen die dorsten naar gerechtigheid, die niet opgeven te strijden voor eerlijke verhoudingen en die blijven geloven in uw rijk in ons midden, waar mensen tot hun recht komen,
Laat ons bidden en zingen...

Dat de Kerk reële zorg voor de armsten mag hebben,
Laat ons bidden en zingen...

Dat vakantiegangers in de arme landen hun ogen openen voor de lokale noden en gaan beseffen dat gedeelde vreugde dubbele vreugde is,
Laat ons bidden en zingen...

Dat de kleine Tura op Curaçao die door een ziekte nog maar 3 kilo weegt, met Gods kracht mag blijven leven en gezond opgroeien,
Laat ons bidden en zingen...

Voor onze eigen noden en intenties...
Laat ons bidden en zingen...

Pr. Onze God en Vader, verhoor onze gebeden, nu we U vragen - voor anderen en voor onszelf - om goede beheerders te zijn. Roep in ons allen de mens wakker, die zorgzaam en bescheiden is, de mens die ook in soberheid kan genieten en in blijdschap kan delen. Roep ons in de naam van Jezus, onze Broeder en Heer tot in eeuwigheid. Amen.

Eucharistische Dienst
img11
Offerande...
img12

img13
Gebed over de Gaven...
img14

img16
Gebed over de Gaven...
img17
Vredeswens
img18
Communie
img19
Communiezang: "Gij zelf zijt, Heer, het levend brood gebroken voor ons heil..."

Slot
img20
Een oorkonde voor pastoraal werkster Tessica Dam uit Monster (Z.H.) Als pelgrim kwam zij te voet van Florence via Assisi naar Rome.
img21
In de verkondiging, door diaken Kees, kwam naar voren, dat je niet kunt leven zonder ’t " brood des leven". Wil je gelukkig leven, heb je dit brood des levens op allerlei gebied broodnodig.
Wat je ook niet kunt missen op onze tocht door ’t leven is ’n goede "richtingwijzer", die je aangeeft welke goede weg je moet gaan om je doel te bereiken.
’t Afgelopen jaar heb ik in ons bisdom ’sHertogenbosch op 15 verschillende plaatsen ’t vormsel aan jonge mensen toegediend: soms zo’n 13 à 14, soms zo’n 60 - 70 jongelui. Soms op plaatsen, waarvan ik dacht: "waar ligt die parochie?" Gelukkig had ik ’n tom-tom, zo’n handig instrument, wat precies aangeeft, hoe je moet rijden, om te komen op de goede plaats en dan zegt de tom-tom: "bestemming bereikt".
Ik vroeg aan de vormelingen: "Hebben jullie ook zo’n tom-tom?". Wie geeft jullie in je leven de goede richting?" en dan was ’t antwoord: papa en mamma, opa en oma, of de school, of de voetbalclub,soms kwam ook wel de parochie, de kerk, de pastoor. En als je dan heel je leven de goede richting kiest, ’t juiste leven leidt, dan zegt de Heer in alle leven: Bestemming bereikt.
Van harte hoop ik, dat U allen voldoende ’t brood des levens moogt eten, en de juiste richting en weg in ’t leven kiest en uiteindelijk zult horen ...... "bestemming bereikt".
Van harte toegewenst:: gezondheid, levens-enthousiasme en Gods zegen op je levensweg.

img22
gen en wegzending
img23
Na de Viering
img24

img25

img26

img27

img28

img29

img30

img31

img32

img33

img34

img35

img36

img37

img38

img39
Met dank aan de vrijwilligers Ad Gerritsen in de winkel...
img40
... en moeder en zoon Annelies en Marco

 

Afdrukken E-mail