Storm over de kerk...

Woensdag 19 mei 2010

"Storm over de kerk..."

De rector spreekt

img0ROME (Redactie) 19 mei 2010 - De laatste maanden is er een storm over de kerk gegaan. Feiten uit het verleden zijn boven tafel gekomen. Er zijn priesters en religieuzen, die zich schuldig hebben gemaakt aan pedofilie. Er zijn bestuurders, die dat hebben toegedekt.
Wie vanaf de vroegste jeugd met de kerk is opgegroeid, van haar houdt en in haar een geestelijk thuis vindt, doet dit alles pijn. Niemand hangt graag de vuile was buiten. Maar in een gegeven situatie is transparantie een goede zaak en het recht zal z’n beloop moeten hebben. Maar je mag wel verwachten dat er eerlijk gestreden wordt en dan kan het niet gebeuren dat een advocaat in de U.S.A., die in een proces de positie van de kerk verdedigt, zich schuil moet houden, omdat er bedreigingen tegen hem geuit worden.

Over wie een kind iets aandoet is Jezus uitermate streng: “Als iemand één van deze kleinen .. aanleiding tot zonde geeft, enz. “ waarop de tekst volgt met de bekende molensteen en het zeediep.
Ik hoef maar één moment te bedenken: stel dat je zelf ouder zou zijn en je zou erachter komen dat jouw kind iets werd aangedaan, onmiddellijk verdwijnt welke vorm ook van pardon als sneeuw voor de zon. Kinderen die ouders hebben zijn dan nog enigszins fortuinlijk. Ouders kunnen nog iets opvangen. Veel schrijnender is het als weeskinderen in een weeshuis iets werd aangedaan. Wie ving hen op?

img1Zelf heb ik zes jaar op een internaat/seminarie gezeten, het Dominicus College in Nijmegen. Er is daar, naar mijn beste weten, nooit iets gebeurd. Mijn orde, die van de dominicanen, had maar één internaat. Andere ordes hadden er meer en grotere. Was daarom de kans dat er dingen mis gingen verhoudingsgewijs kleiner? Ik heb op het Dominicus College een geweldige jeugd gehad. De inzet van de surveillanten (degenen die over je waakten) was enorm. Een achturige werkdag kenden ze niet! Legendarisch was in mijn tijd broeder Bas, die ieder jaar als het begon te vriezen de hele nacht tot verkleumens toe op het hockeyveld in z’n eentje een heuse ijsbaan voor ons opspoot. De dagorde was natuurlijk sterk van het geloof doortrokken. Ik voelde me er goed bij. De godsdienstlessen echter vond ik weinig inspirerend. Ik zou die jaren zo weer over willen doen!

Het is te hopen dat wie iets ondergaan heeft door hulp, begrip en goede begeleiding tot nieuwe sereniteit komt en dat er maatregelingen komen die ervoor zorgen, dat wat misgegaan is nooit meer kan voorkomen in kerkelijke of welke andere instelling dan ook. ?Beter is het dat die andere storm over de kerk heentrekt, die van Pinksteren, toen op Pinkstermorgen een hevige wind begon te waaien en het hele huis begon te trillen. De Heilige Geest daalde neer in vurige tongen over de apostelen. Vooral dit hebben we nodig: bezieling, vuur, enthousiasme, warmte, liefde. De Geest kan het allemaal brengen. Pinksteren nù!

Tiemen Brouwer, rector

 

Afdrukken E-mail