24ste Zondag door het jaar

Zondag 12 september 2010

"Verdwaald?..."

laat je vinden...

img0ROME (Redactie) 12 september 2010 - Kun je verloren lopen in Rome, in de wirwar van straatjes, onderweg van de ene bezienswaardigheid naar de ander? Even afgeleid door een etalage en dan opeens de gids, de groep, uit het oog verloren? Ja, het kan!
Een mens kan verloren lopen in het leven.
Vandaag mogen we horen hoe, op dat moment, God zelf naar ons op zoek gaat, een goede herder, een barmhartige vader. Dat God ons thuis wil brengen, binnen wil laten treden in zijn vreugde.

Vooraf

img1

De laatste fase van de restauratie is al een paar weken gaande. Afgelopen week werd de vloer bij het altaar onder handen genomen.

img2

Op wat kleine details na kon de eucharistie gewoon doorgang vinden.

img3

img4

Uitleg geschiedenis: René van Hees

img5

img6

De voorgangers maken zich gereed in de sacristie.

De Viering

Hoofdcelebrant: Pastoor Wil Smulders
Aanvang: 10:30 uur


Intrede

img7

img8

Intredezang: "Een smekeling, zo kom ik tot uw troon..."

Opening en begroeting

img9

U heeft het dus kunnen vinden, deze kerk van Michael en Magno, de Kerk der Friezen. U bent welkom hier, in deze viering van de 24e zondag door het jaar.
U hebt dit huis van God kunnen vinden, deze kerk die, volgens sommige af en toe moeilijk te vinden is. Kun je verloren lopen in Rome, in de wirwar van straatjes, onderweg van de ene bezienswaardigheid naar de ander? Even afgeleid door een etalage en dan opeens de gids, de groep, uit het oog verloren? Ja, het kan!
Ik zelf herinner me hoe, op zondag 14 september 1997, hier in deze kerk van Michael en Magno, gebeden werd voor iemand die, zoals voorgelezen werd, ‘verdwaald was in Rome’. Zou ze echt de weg naar het hotel, het contact met de groep verloren zijn, fysiek verdwaald? Of was het verdwalen meer iets van de psyche? Was ze geestelijk de weg kwijt geraakt? Een mens kan verloren lopen in het leven.
Vandaag mogen we horen hoe, op dat moment, God zelf naar ons op zoek gaat, een goede herder, een barmhartige vader. Dat God ons thuis wil brengen, binnen wil laten treden in zijn vreugde.
Mogen wij vandaag niet alleen deze kerk zijn binnengelopen. Mogen wij vandaag binnen zijn getreden in het huis van God en de vreugde ondervinden door God gekend, geliefd en gevonden te zijn.


Dienst van het Woord

img10

Eerste lezing: Exodus 32,7-11.12-14; Janny Jansons uit Doetinchem (Gld)

img11

Tussenzang: Psalm 51 III “Vergeving, Heer, want onze schuld is groot,..."

img12

Tweede lezing:1 Tim. 1,12-17; Dominicanes zuster Josette, Neerbosch bij Nijmegen

Evangelie

img13

img14

Lucas 15, 1-32 ; diaken Kees van Duin

Homilie

img14b

Christus Jezus is in de wereld gekomen om zondaars te redden. En de eerste van hen ben ik. Paulus wist dat hij Gods vergeving, Gods barmhartigheid nodig had. Hij moest daarvoor wel, niet al te zachtzinnig, van zijn paard gegooid worden, diep door het stof kruipen, maar toch… God heeft hem zijn barmhartigheid bewezen, al zijn zonden vergeven.
Christus is in de wereld gekomen om zondaars te redden. En de eerste van hen ben ik. De eerste, niet de enige. Er zijn meer zondaars dan Paulus alleen, meer mensen naar wie Christus op zoek gaat, zoekend om hen te vinden, om hen te redden, om hen te verlossen van alle zonde, van alle schuld. Dat is zijn kerntaak. Dáárom heeft God zijn enig geboren zoon gezonden, om ons te verlossen van de zonden, ons te verlossen van de dood.

Iemand, ik weet niet wie, heeft eens gezegd: ‘ik had een schuld die ik niet kon betalen. Christus betaalde een schuld die Hij niet had.’ Het is daarin dat onze redding gelegen is.
Er zijn er, in deze tijd en eeuw, die alleen nog maar wilden spreken over de sociale kant van Christus optreden, over Jezus als voorbeeldmens voor ons omgaan met elkaar. Maar dat is het niet, eigenlijk. Christus is gekomen om ons te redden, te verlossen van de zonden, te bevrijden van alle schuld. Christus gaat op zoek naar de zondaars. Christus gaat op zoek naar ons. Ja, naar ons! Naar ieder van ons afzonderlijk!
Gelukkig maar, want ieder van ons heeft die vergevingsgezinde Christus nodig. We schieten, eerlijk is eerlijk, allemaal te kort. We kunnen wel denken dat wij, Nederlanders, een volk zijn van zestien miljoen heiligen, die daarom ook geen biechtstoelen in onze kerken nodig hebben, anders dan om de stofzuigers in te bewaren, diep in ons hart weten we toch wel beter.

Christus gaat op zoek naar ons om ons te bevrijden.
Christus is daarbij zoals koning Friedrich van Pruisen die op bezoek ging in een gevangenis. Friedrich ging in gesprek met de gevangen die, ieder voor zich, betoogden dat ze hier geheel onschuldig gevangen zaten. Volgens de een was de rechter tegen hem ingenomen, volgens een ander had zijn advocaat zich niet goed voorbereid en de volgens een derde waren belangrijkste bewijsstukken voor zijn onschuld in het proces niet ter sprake gebracht enzovoort, enzovoort. Tenslotte was er één gevangene die vertelde dat hij wel degelijk terecht gestraft werd, dat hij schuldig was. Onmiddellijk riep de koning de gevangenisdirecteur bij zich en zei: pas op! Hier hebben we een misdadiger te midden van al deze eerlijke, onschuldige mensen. Laat hem vlug vrij, anders zou hij de anderen misschien bederven.

En zo is het! Als wij onze zondigheid niet onder ogen willen zien, als we maar blijven vinden dat we eigenlijk volmaakt onschuldig zijn, dan blijven we gevangen zitten in onze zonden. Dan zullen we nooit echt vrij zijn. Maar als we toe durven te geven, tot inkeer komen, dan pas kan God ons in zijn barmhartigheid vergeving schenken. En dat is immers wat God wil. God wil niet veroordelen, wil niet dat wij verloren gaan want Christus is toch in de wereld gekomen om ons, zondaars, te redden. Laat uzelf dan ook vinden, laat u redden en bekeert u. En bekeert u nu! Nu dat ge weet dat God in zijn barmhartigheid, in zijn wil om u te redden, naar u aan het zoeken is.

Stel, je zit in Pakistan. De rivieren stijgen iedereen meesleurend op hun pad, als iemand je roept en aandringt om in een boot te springen en je in veiligheid te brengen, zou je dan zeggen, ‘nee ik blijf nog even hier zitten, wie weet, misschien gaat het water dadelijk weer zakken en valt de aarde weer droog’, zou je dan zeggen: ‘misschien komt er dadelijk wel nog een boot langs’. Jawel misschien, misschien is er nog tijd genoeg, misschien krijg je nog andere kansen. Maar daar kun je niet op rekenen en het gaat om je leven. Bedenk toch: aangaande de zonde gaat het niet om je leven nu, het gaat om jouw behoud voor tijd en eeuwigheid, het gaat om gered te worden voor het eeuwig leven. Nog langer wachten is een onvergeeflijke onvoorzichtigheid. ‘Wie het pad opgaat van later komt uit op het pad van nooit’, zo zei ooit Papa Luciani. ‘Zonden worden nu eenmaal bij herhaling tot gewoonte, tot boeien die moeilijk te breken zijn.’ Laat u bevrijden, door Christus, laat u redden voor het eeuwig leven.

Christus Jezus is in de wereld gekomen om zondaars te redden. En de eerste van hen ben ik. Paulus wist dat hij Gods vergeving, Gods barmhartigheid nodig had. Hij moest daarvoor wel, niet al te zachtzinnig, van zijn paard gegooid worden, diep door het stof kruipen, maar toch… God heeft hem zijn barmhartigheid bewezen, al zijn zonden vergeven.
En Paulus had toch zwaar gezondigd. Hij had immers de aanhangers van Christus, de jonge kerk, en dus ook Christus zelf, vervolgd. maar hij mocht Gods genade ondervinden, vergeving verkrijgen. Sterker nog, Paus Johannes Paulus I, heeft ook gezegd: ‘Judas Iskariot vergistte zich die nacht toen hij Christus verraadde voor dertig zilverlingen. Maar een nog grotere vergissing beging hij toen hij dacht daarvoor geen vergeving te kunnen krijgen. Want geen enkele zonde is te groot, geen eindig kwaad, hoe enorm ook, dat niet goed gemaakt kan worden door een oneindige barmhartigheid!’ Aan die barmhartigheid mogen we ons toevertrouwen, altijd. Hoe groot of hoe klein onze zonden ook zijn. Doe dat dan ook! En treedt binnen in de feestvreugde, de vreugde om het gevonden schaap, het teruggevonden zilverstuk en het geliefde, thuisgekomen kind van God, de feestvreugde die zonder jou nooit compleet zou zijn. Amen.

img15

Credo

img16

Voorbeden

Priester: Het goede dat wij op aarde beminnen, is steeds maar het een of andere goed, een druppeltje, een kruimeltje, een stukje goeds terwijl God het goede zelf is. Richten we ons daarom tot Hem als wij onze vragen, onze zorgen
en onze gebeden uitspreken:

img17

Lector: Goede en barmhartige God, Er zijn vele woestijnen in het leven, woestijnen van eenzaamheid, van schuld, woestijnen van radeloosheid en angst. Wij bidden voor hen die dwalen door de woestijnen van het leven, hongerend en dorstend, zoekend naar oases van licht en leven. Laat hen voelen dat Gij hen draagt, God, dat ze een weg vinden uit hun ellende en verdriet;
Laat ons bidden en zingen…
Heer onze Heer, wij bidden U: verhoor ons


Goede en barmhartige God, een parel die in de modder ligt heeft nog steeds evenveel waarde als toen hij, opgepoetst, in de etalage van de winkel lag. Wij bidden voor hen die zich waardeloos voelen, niet in tel, buitengesloten.
Laat hen ervaren dat ze een parel zijn in uw ogen, God, dat ze binnen mogen treden in uw vreugde;
Laat ons bidden en zingen…

Goede en barmhartige God, de Barmhartige Vader staat op de uitkijk om te verwelkomen ieder die, al dan niet met een rouwmoedig hart, naar Hem op weg gaat. Wij bidden voor hen die niet meer thuis komen, niet bij zichzelf, niet bij anderen, opgesloten in zelfgenoegzaamheid of zelfbeklag laat hen opengaan voor uw liefde, uw barmhartigheid. Laat hen voelen dat gij naar hen uitziet, God, woorden spreekt van welkom en hartelijkheid, dat ze thuis mogen komen bij U;
Laat ons bidden en zingen…

Voor de zieken onder ons, in de parochiegemeenschap, in familie- en vriendenkring, met name voor Amelberga Duijf en voor pastoor Tiemen Brouwer, dat zij gesterkt mogen worden door ons gebed, dat zij omringd worden door de liefde en zorg van hun dierbaren;
Laat ons bidden en zingen…

Bidden wij voor alle overledenen, vooral voor hen, die wij zo missen, maar ook voor hen, die door niemand worden gemist, dat ze zich allen geborgen mogen weten. Dat de doden de eeuwige rust mogen vinden. Bidden wij voor allen, die ons dierbaar zijn en die uit ons midden zijn heengegaan; in het bijzonder voor Roberto, Paola, Michele, Marilena, Stefania, Dolly van Mierlo en Jan Kiesling, dat de Heer zich in zijn liefdevolle barmhartigheid over al onze gestorvenen mag ontfermen en hen mag opnemen in het eeuwig licht;
Laat ons bidden en zingen…

img18

Priester: Zie naar ons om, goede en barmhartige God, zoals Gij hebt omgezien naar het verdwaalde schaap en de schapen in de kudde, naar de oudste en de jongste zoon, naar iedere mens, kostbaar in uw ogen en wees ons behoud voor tijd en eeuwigheid. Amen.

Eucharistische Dienst

img19

Offerande

img20

Gebed over de Gaven

img21

Door Hem en met Hem..."

img22

"Onze Vader..."

img23

Vredeswens

Communie

img24

img25

Communiezang: "O Jezus Christus, licht ze bij, die leven aan uw licht voorbij..."

Slot

img26

Slotgebed

Pelgrims

img27

Pater Jan van As reikten oorkondes uit aan twee echtparen, Liesbeth en Jos Deckers uit Nuenen (N.Br) en Lenny en Winfried Timmers uit Heesch (N). Deze pelgrims kwamen per fiets naar Rome.

img28

img29

img30

Zending en zegen:

Na de Viering

img31

img32

img33

img34

img35

img36

img37

img38

img39

img40

img41

img42

img43

img44

Natalie had het druk in de winkel...

img45

... en Liesbeth en Renèe met de koffie.

 

Afdrukken E-mail