15 mei 2011 - 4de Zondag van Pasen

Rome 15 mei. 4de Zondag van Pasen - Roepingenzondag. herdershondEen vertrouwd beeld voor wandelaars over de Via Appia is de herder met zijn kudde. De schapen grazen tussen de antieke monumenten. Het schaap, dat zich verwijdert, wordt door de herdershond teruggeblaft. De herder kijkt zorgzaam toe vanaf de glooiende helling.

Deze zondag is onze kerk stampvol en allen, jongeren en ouderen beluisteren de woorden van Jezus over de ware en valse herders. Stevige zang klinkt vanaf het oxaal, waar maar liefst vijf krachtige stemmen de voorzang verzorgen: ‘Mijn herder is de Heer, het ontbreekt mij aan niets’.


Zondag 15 mei 2011

"Roepingenzondag. . ."

Mens voor de mensen zijn, herder als God.


img00

. . .en nu ?

"Neem je op ???? "







Vooraf


img02a
De uitleg werd verzorgd door Antonio Schras in een overvolle kerk.
img04a

img07a

img08a

img09a

img12a
Jacob Winter leidde vooraf de liederen in

De Viering

Hoofdcelebrant: E.P. Edward Van Gysel O.Praem.
Concelebrant: E.P. Marc Lindeijer S.J. Rome
Diaken: Kees van Duin
Aanvang: 10:30 uur

Intrede
img13a

img16a

img19a

Opening en begroeting
img20a
Broeders en zusters,

Een bijzonder welkom aan de;
deelnemers aan de kampeertrektocht door de Appennijnen naar Sicilie van de NCRV-reizen
leerlingen v.h. Willem Lodewijk College uit Groningen
reizigers van de OAD groep
leerlingen v.h. Bornego College uit Heerenveen
leden van de familie Van Steensel

Verleden zondag was paus Benedictus op bezoek in de 4e eeuwse basiliek van Aquileia. Deze basiliek bezit één van de mooiste en tegelijk grootste vloermozaïeken ter wereld. De kunstenaar beeldt o.a ook de toen al bekende iconografie van de Goede Herder uit. Maar er is daarbij iets opmerkelijks, niet alleen stelt hij de herder met een schaapje op de schouder voor maar hij voegt er ook , afgezonderd, het beeld aan toe van een ander schaapje dat zijn blik opricht naar de herder met ogen waaruit men ten volle dankbaarheid, tederheid en overgave kan aflezen. De kunstenaar verwijst hier naar Joh. 10 en bevestigen de woorden:
”Ik ben de goede herder : ik ken mijn schapen en mijn schapen kennen mij”. In het offerandelied zullen we het zelfde idee zingen ”Geen huurling weidt ons meer voortaan, getrouwe herder is uw naam”.
Het is bijna vanzelfsprekend dat we vandaag dan ook bidden voor roepingen in onze kerk.

We keren ons naar de Heer toe en vragen ootmoedig om vergeving

Dienst van het Woord


Eerste lezing: lectrice Ria Heezen uit Rhoon (v.d.NCRV-reizen)
img23a

Uit de Handelingen der Apostelen 2,14a.36-41

Tussenzang:
img53a

img54a
Met aan het orgel: Davide Conflitti

Tweede lezing: lector Ad van Steensel uit Tilburg
img25a

Uit de eerste brief van de heilige apostel Petrus 2,20b-25

img21a

Evangelie:

img28a
Gelezen door diaken kees van Duin
img31a
Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 10,1-10


Homilie
img35a

Broeders en zusters,
Zopas hebben we een idyllisch tafereel gezongen met de woorden van psalm 23.
“Mijn herder is de Heer, het ontbreekt me aan niets.
Hij legt mij in grazige weiden. Hij geeft rust aan mijn ziel.
Hij leidt me naar rustige waat’ren om mijn ziel te verkwikken”

Dit doet me denken aan een kapelletje in de Naamse straat in Leuven dicht bij de Sint Kwintenskerk.. De ligging zorgt ervoor dat er heel wat passage is. De deur staat altijd open. Binnen staat een oud Mariabeeldje met kind. En daarvoor kun je een kaars aansteken.
Meestal staan er zo’n 10 of 15 te branden. Veel mensen lopen in en uit : jonge moeders met een kinderwagen, oudere koppels, mannen in hun eentje, vrouwen van alle leeftijden. Ze blijven er enkele minuten bidden, steken een kaarsje aan en gaan dan weer verder met hun leven.

Kapelletje

Het is een pretentieloze plek, met lelijke plasticbloemen en een storende mengeling van stijlen.
Maar het is een onmiskenbare levende plek, waar mensen terecht kunnen.
Misschien zijn deze mensen wel de grootste slachtoffers van de crisis in de kerk: Niet dat ze veel van de kerk verwachten. Ze zijn gewoon op zoek naar een plek waar ze hun band met het hogere kunnen beleven. Hun geloof is wellicht niet altijd uitgezuiverd, Er zitten ongetwijfeld magische trekjes bij. Hun gemeenschapsbeleving laat ook te wensen over. Maar ze blijven komen en sommigen komen vaak. En omdat ze regelmatig hun verzuchtingen, hun zorgen en verlangens voor Maria en voor God brengen, wordt hun hart zachter, zoals dat met ons allen gebeurt als we bidden. Ze zijn gelovig op hun eigen manier, met vallen en opstaan. Daarom hebben deze mensen recht op hun eigen plek in de kerk, maar door de crisis staan ze in de kou. Soms zijn ze een gemakkelijke prooi voor fanatieke groeperingen of op zichzelf gesloten sektes (Jezus noemt hen in het evangelie dieven en bandieten die NIET langs de poort in de stal komen). In het kerkgebouw voelen ze zich onwennig : ofwel beklemmen de oude woorden en gebaren hen ofwel schrikken ze terug voor de nieuwe liederen en beelden die ze niet kennen. Verder dan kapelletjes en bedevaartsoorden komen ze vaak niet in de kerk. Toch hebben ook deze mensen recht –op hun eigen niveau en in hun eigen tempo– op een glimp van het goede nieuws van Jezus : dat er een God is die ons allemaal vasthoudt, dat we in Gods geest leven als we ons hart openstellen voor elkaar, dat we elkaars pijn kunnen dragen en dat God die met ons meedraagt. Het is zondig van ons allemaal –conservatieven en progressieve in de kerk– dat we hen dat niet kunnen bieden.

De dichter Michel van der Plas verwoordt deze hartenwens mooi in volgend gedicht :

Laten wij blijven geloven en hopen
op het ons eenmaal verlossend licht,
met onze oren en ogen wijd open
en op het leven van Jezus gericht.

Laten wij rechtstaan in rampen en rouwen,
in de verdrukking, de haat en de hoon.
Laten wij kalm en standvastig vertrouwen
op de bevrijdende macht van Gods Zoon.
WoestijnLaten wij dit met elkaar blijven zingen,
als we straks ronddolen in een woestijn
waar ons geen kerken meer zullen omringen
en waar we eenzaam en zonderling zijn.

Laten wij wachten op zijn taal en teken
dat ons naar hem en zijn vader geleidt,
hij zal ons woord zijn, en als we dat spreken
zullen wij leven in eeuwigheid.

Broeders en zusters, het is hiermee duidelijk dat we in onze kerkgemeenschappen nood hebben aan herders en de vraag is misschien welk profiel die herders zouden moeten hebben.
(Bij elke aanwerving spreekt men graag over het gewenste profiel van een kandidaat).
Ik zou hierbij willen vertrekken van de beginwoorden van een lied uit; Zingt Jubilate nr 509 van Marcel Weemaes .
”Mens voor de mensen zijn,
herder als God,
trooster voor groot en klein,
zo lief als God”.

Dit lied wordt regelmatig gezongen als er een priesterjubileum gevierd wordt, bij de aanstelling of het afscheid van een past(o)or, de zending van een diaken of een pastorale werk(st)er.
Het lied vangt heel goed de spanning die ook in Bijbelse teksten aanwezig is. Menselijke herders zijn er het beeld van Gods zorg voor zijn volk, of zelfs voor de individuele mens. De herders zijn slechts het beeld. De echte herder, de enige die er werkelijk toe doet is God.
We zouden er echter slecht aan toe zijn als er geen mensen waren die voor ons zouden zorgen op de manier waarop een herder zorgt, met waakzame zorgzaamheid, vriendelijk en met eerbied. Niet opdringerig maar vrijheid scheppend en ruimte latend. Een herder laat zijn schapen zijn wat ze zijn. Een eigenwijze en weerbarstige kudde. Hij is er voor hen, zonder zichzelf te zoeken.
Omdat hij zo ten dienste staat van de kudde, verwijst een herder naar God als zijn inspiratiebron. SchaapherdertjeAls Degene die rustig in zijn handen aanwezig is. Er is altijd Iemand voor wie de herder buigt, voor wie hij zijn hoed afneemt. Iemand die zijn rustpunt en centrum is. Hij voelt zich niet de echte herder en hoeft niet per se als zodanig erkende en geëerd te worden. Hij is de uitdrukking van de aanwezigheid van Iemand anders in wiens naam hij kan zijn wat hij is.
Het beeld van de goede Herder beschouwend mag de herder zich dan weer herkennen in het schaapje dat gedragen wordt, dan weer in de herder die het draagt. Hij mag zorgen en de nederige moed hebben voor zich te laten zorgen. Ook voor de herder zelf krijgt Gods nabijheid op een voortreffelijke en menselijke wijze gestalte in en door mensen die voor hem zorgen zonder zichzelf in de kijker te willen werken. Die er gewoon voor hem willen zijn : "zo lief als God”.
In geven en ontvangen wordt de herder die namens God zorgt "mens voor de mensen”. En zo wordt ons hele bestaan, door liefde geheiligd, een venster waar doorheen Gods licht de wereld verlicht.

Broeders en zusters, alles waar we met hart en ziel in geloofden en voor ons hebben ingezet, dreigt verloren te gaan. De symbolen in de talloze kerken en kapelletjes, de subtiele verwijzingen in religieuze kunstwerken, de betekenisvolle beeldentaal van onze liturgie, de gelaagdheid van de Bijbelverhalen, het zorgvuldig opgebouwde evenwicht van onze geloofsbelijdenis, de spirituele rijkdom van abdijen en kloosters, de vele vormen die naastenliefde kreeg in onze traditie: wie begrijpt het nog? Wie put er nog levenskracht uit?
We weten niet of en in welke vorm er iets van zal overschieten en doorgegeven worden naar de toekomst. We zijn enkel lantaarndragers, zowel de herders als de schapen, aan het einde van een lange en bewogen periode. EN TOCH durven we hoopvol besluiten.
Vooreerst met de derde strofe van de intredezang:

O Geest die levend maakt
en voegt het al aaneen,
wij zijn verstrooid geraakt,
maar Gij houdt ons bijeen.
Weersta toch aan de macht
die onze harten scheidt,
o alvermogend woord,
o licht van eeuwigheid.

En tenslotte vermeld ik een hoopvol vers, andermaal van Michel van der Plas :

De goede herder zit niet in zijn stal
tussen de schatten van zijn zekerheid
en op de kussens van de wet. Hij weidt
zijn schapen en Hij volgt ze in het dal.

Amen.

Credo

Voorbede; lector Dhr. Baars uit Driebergen.
img36a
Priester: Broeders en zusters, wij allen zijn geroepen om te Heer te kennen, te beminen en te dienen.
Enkel onvoorwaardelijke trouw aan onze roeping kan ons vrede schenken.
Bidden we dat we onze roeping waardig zijn. . .
En zeggen we samen;
Goede Herder, leid en bescherm uw kerk.

L.
* Jezus Christus, onze Verlosser,
in de zaal van het Laatste Avondmaal
hebt u vurig voor uw apostelen gebeden.
Zie genadevol neer op uw priesters
die uw werk onder ons voortzetten.
LAAT ONS BIDDEN EN ZINGEN

* Vervul hen met wijsheid en ijver;
maak hen zachtmoedig en liefdevol
tegenover dwalenden en zondaars.
Mogen zij geen huurlingen, maar goede herders zijn.
Laat hen afstand nemen van wat de wereld biedt.
LAAT ONS BIDDEN EN ZINGEN

* Doe hen nederig zijn,
geheel op U gericht en offerbereid.
Dan zullen zij in U de Vader eren
en allen die U zoeken
heil en zegen doen verwerven.
LAAT ONS BIDDEN EN ZINGEN

* O Maria, Koningin en voorbeeld van allen
die zich aan uw Zoon wijden, bid voor ons
en doe vele roepingen opbloeien
en tot rijping komen.
Laat ons bidden:LAAT ONS BIDDEN EN ZINGEN

* Bidden we voor Mgr. Hans van den Hende.
Na vier jaar aan het hoofd te hebben gestaan van het bisdom Breda wordt hij nu de nieuwe bisschop van Rotterdam.
De Heer geve hem kracht en wijsheid om het afscheid van zijn eerste bisdom en de overgang naar het nieuwe goed te doorstaan, tevens bezieling en moed om de verantwoordlijkheid voor de evangelieverkondiging in het nieuwe diocees geheel toegedaan te zijn.
LAAT ONS BIDDEN EN ZINGEN

* Bidden we voor Mgr. Ad van Luyn,
wiens taak als bisschop van Rotterdam nu is opgehouden;
vragen we de Heer dat hij, na vele jaren de hitte van de dag in het Rotterdamse te hebben gedragen,
nu van een welverdiende rust mag genieten temidden van zijn Salesiaanse medebroeders,
LAAT ONS BIDDEN EN ZINGEN

* Bidden we voor de zieken in de familie Kustermans en Haest,
LAAT ONS BIDDEN EN ZINGEN

* Natuurlijk bidden we ook voor allen die hier
aanwezig zijn. Dat elk van ons zijn persoonlijke
roeping dag na dag in vreugde en vertrouwen mag beleven.
LAAT ONS BIDDEN EN ZINGEN

Priester: O Vader, gij die in Christus, uw Zoon, ons een voorbeeld van een echte Herder
hebt geschonken, iemand die zijn leven heeft gegeven voor zijn kudde,
geef dat wij altijd zijn stem blijven horen en dat we in zijn voetspoor
verder leven op de weg van waarheid en liefde
Door Christus onze Heer. Amen

Collecte
img45b

img39a

Eucharistische Dienst
img38a

img42a

img43a

img44a

img49a

img50a

img52b

img59a

img60a
"Mijn schild ende betrouwen. . . "
img61a

img62a

img63a

Na de viering
img65
Met dank aan Anna Cioffarelli en Lucia van Bemmelen voor de koffie
img66

img67

img68

img69

img70

img71

img72
Antonio Schras in zijn druk bezochte winkel. . . .
img73

img74

img75

img77

img78

img79

img80

img82

img84

img85

img86

img87

img89

img90

img91

vriendworden

 

Afdrukken E-mail