|
17e Zondag door het jaar Zondag 25 juli 2010
De Viering
Hoofdcelebrant: Mgr. Hans van den Hende,
bisschop van Breda
Aanvang: 10:30u
Intrede
Intredezang: "Gedenken wij dankbaar de daden des Heren..."
Opening en begroeting
Broeders en zusters, we mogen welkom zijn in deze kerk, deze kerk met zo’n lange geschiedenis in verbondenheid tussen de kerk van Rome en de kerk in ons land. Velen zijn daarvandaan gekomen om hier de Eucharistie te vieren, om op deze plek, zo dicht bij het graf van Petrus in gebed verbonden te zijn. We hebben gezongen over Jezus Christus. Het gaat om Hem. Hij is de centrale persoon in onze eredienst. Met Hem samen mogen wij het woord delen en mogen we de Eucharistie vieren, opdat we steeds weer van binnenuit gevoed worden om de leerlingen van de Heer te zijn en verbonden te zijn met God elke dag van ons leven.
Aan het begin van deze Eucharistie belijden wij onze zonden, bekeren wij tot God om deze Eucharistie goed te kunnen vieren.
Dienst van het Woord
Eerste lezing: Genesis 18,20-21.23-32; Jan Lokin uit Utrecht
Tussen de lezingen Psalm 138: "Uw uitgestrekte hand, Heer, is mijn redding..."
Tweede lezing: Kol.2,12-14; Claire Sassen uit Leiden
Evangelie
Lucas 11,1-13;
Homilie
Broeders en zusters,
 Als je hier zo in de kerk bent en naar de Schriftlezingen luistert, dan sta je er misschien niet zo bij stil. Maar vandaag worden op duizenden plaatsen deze zelfde teksten uit de Schrift gelezen. In grote kathedralen, in basilieken, - in Rome geen gebrek aan, – ook in eenvoudige parochiekerken in Nederland van baksteen, ook op plaatsen waar men slechts onder een golfplatendak bijeen komt. Luisteren naar dezelfde lezingen uit het Oude Testament en het Nieuwe Testament. Wereldwijd kennen we een rooster dat een ritme heeft van drie jaar. En waarom? Om op heel veel plaatsen zo veel mogelijk stukken van de Schrift te horen. In drie jaar tijds hebben we bijna alles weer een keer terug horen passeren. En waarom? Enerzijds, omdat je dan pas ziet hoe rijk de verzameling van boeken in de Bijbel is. Anderzijds ook om te voorkomen dat je steeds de bekende passages uitvist en op een gegeven moment wel weet wat je wilt zeggen. De Schrift kan ook steeds weer verrassen. Het Tweede Vaticaans Concilie, de grote kerkvergadering, in de jaren zestig van de vorige eeuw, tweeënzestig tot vijfenzestig, heeft nogmaals onderstreept hoe rijk de H.Schrift, de Bijbel is. Het is een rijk boek, door mensen geschreven, zo zegt het Concilie, maar door Gods Geest geïnspireerd. Door mensenhanden genoteerd, maar vervuld door de boodschap, die God aan ons kwijt wil. En, zo zegt het Concilie, dan moet je goed naar de teksten kijken. Ze zijn niet allemaal hetzelfde. Sommige teksten hebben de litteraire stijl van een gedicht. Denk maar aan de zeven dagen van de schepping. Andere teksten zijn verhalen, en catechetisch, om ons iets duidelijk te maken, zoals de setting van vandaag, waarin Abraham met God zelf in gesprek is. Of ook zoals in de vorm van een brief, zoals we in de tweede Lezing zullen horen. En het Evangelie. Het Evangelie, het bericht van de Heer temidden van ons mensen. Hoe Jezus drie jaar lang met zijn leerlingen optrok en het Evangelie verkondigde. En uiteindelijk zijn leven gaf op het kruis om daarna te verrijzen uit de dood.
Broeders en zusters, die Schrift, die rijke verzameling van Gods Woord, door mensen geschreven, maar door Gods Geest bezield, is elke keer een eerste luik van onze Eucharistieviering. Eerst mogen wij ons voeden met het Woord van God. En in het tweede deel van de Viering voeden wij ons met het Lichaam des Heren. En Augustinus zegt, de grote kerkvader: wanneer we de Schrift lezen en erover nadenken in de preek, dan breken we als het ware het Woord van God in kleine stukjes als hapklare brokken om het tot ons te nemen en goed te bewaren.
Broeders en zusters, vandaag horen we in de Schrift, in het Evangelie, hoe Jezus wordt bevraagd door zijn leerlingen. De leerlingen hebben Jezus al een tijdje meegemaakt. Ze hebben gezien hoe hij wonderen doet, hoe hij mensen vergeeft en hoe Hij vertelt over zijn Vader in de hemel. En wat vooral opgevallen is, is hoe intens Jezus kan bidden. Hij trekt zich terug in de bergen en zoekt de stilte op, om alleen te zijn en te praten met zijn Vader in de hemel. Dat willen de leerlingen ook wel weer. In stilte bidden, je hart uitspreken en kunnen zeggen wat je van God vraagt. En als het kan ook van God antwoord krijgen. Jezus leert zijn leerlingen het gebed dat ons inmiddels bekend is als het Onze Vader. Het Onze Vader, als je dat voorzichtig bidt en eens gaat tellen, dan kom je er op, dat zeven vragen worden gesteld. Zeven vragen, die wij mogen richten aan God, die onze Vader is. Ieder van die zeven vragen, wanneer je die hebt gesteld, dan heb je het verbruikt, dan is de strippenkaart vol? Nee, het getal zeven in de Bijbel is het getal van de volheid. Je mag zoveel vragen aan God als je wilt, als je voor Hem open staat, als je op Hem vertrouwt en als je ook voor je medemens in Gods naam iets wilt betekenen. En dit Evangelie van vandaag zegt, dat je Gods Geest krijgt, Gods geestkracht, om te ontdekken wat je te doen hebt. Dingen vragen aan God is wat anders dan een verlanglijst en dan aftikken of God nakomt wat ik heb gevraagd. Nee, het is veel meer dingen toevertrouwen aan God , mijn vragen en noden, met Hem in gesprek mogen zijn, - en ik mag weten: Hij schenkt ons de Heilige Geest, die je niet kunt zien, die je niet kunt aanraken, wanneer Hij van binnen tot ons komt en ons bezielt. Zoals Gods Geest ook Paulus de brievenschrijver bezield heeft en zoals Gods Geest aan het begin de schepping bezielt: ons leven, onze levensadem, ons levensdoel.
Stil zijn voor God, tijd maken voor God. Dat is het wat de H.Schrift ons vandaag aanreikt. En tegelijkertijd wordt gezegd, dat we ook met God mogen praten over alledaagse dingen en ook dingen die ons enorm bezighouden. Abraham in de eerste Lezing is er regelrecht aan toe. Hij handelt met God. Als er nog 50 rechtvaardigen zijn, houdt dan de woede van God op? En zo is hij aan het aftellen, dat hij zegt: als er nog 10 maar zijn, ……. En God zegt: ik kijk bij mensen naar het hart, naar de ogen. Ik kijk niet naar de grote massa, die je naar believen kunt wegschuiven. God die ons zoekt, God die ons leven draagt, heeft met ieder van ons een verhaal. Hij spreekt ieder van ons aan in zijn geweten, in zijn binnenste. Om uiteindelijk ‘ja’ te zeggen voor Gods banden met hem. De eerste leerlingen hebben dat geleerd, dat het heel iets anders was dan de eerste dag. Ze waren vissers. Een goed bestaan. Elke dag flink wat vangen. En dan naar de markt. Maar de Heer roept zijn leerlingen bij de vissen vandaan om het land op te gaan en door steden en dorpen het geloof te verkondigen. En de leerlingen hebben ontdekt dat daar hun opdracht ligt. Een andere manier, dan ze zich hadden voorgesteld! En Paulus, de brievenschrijver, was eerst een grote tegenstander van Jezus, hij vervolgde zelfs zijn leerlingen en sleepte vrouwen en kinderen hun huis uit om ze naar Jerusalem te brengen, om ze te veroordelen. Maar die Paulus wordt door God zelf aangesproken als Jezus hem zegt: waarom vervolg je Mij? Hij wordt in het hart geraakt om persoonlijk een draai in zijn leven te maken, om niet meer te vervolgen, maar om mensen te dienen, om niet meer mensen af te troeven, maar ze op te bouwen met de liefde van God.
Broeders en zusters, als we zo in de Schrift lezen, Gods Woord horen, door mensen opgeschreven, maar door God bezield, om zijn boodschap aan ons kwijt te kunnen, is het niet alleen de bedoeling van deze viering, dat we daarnaar luisteren en zeggen: nou, dat vraagt God van ons, daar sluiten we bij aan. Er is ook de andere kant, als we zeggen: u komt de lof toe en wij danken God. Die andere kant doet ook de vraag bij ons toelaten: wie ben ik eigenlijk? Wat vind ik van mijn leven. En als God er is voor mij, heb ik Hem al eens een keer antwoord gegeven, sta ik open voor wat Hij mij te zegen heeft en ben ik bereid ook te studeren ten dienste van de mensen om mij heen? Durf ik te bidden tot God, durf ik hem iets te vragen? En als ik enorm de fout in ga, en mezelf ook lelijk tegenval, ben ik dan bereid om opnieuw God te vragen om een nieuwe kans, om een nieuwe start, om een nieuwe geest?
Broeders en zusters, mogen wij in deze Eucharistie God dicht bij ons weten door zijn Woord en door zijn Sacrament. En ook de vraag bij ons toelaten: wat betekent Hij in mijn leven? En wat is mijn leven in zijn ogen? Wat is zijn plan met mij? En wat is mijn roeping? En kan ik wat ik doe, dat doen met de nodige bezieling. Opbouwen in plaats van afbreken. Sterken in plaats van afzwakken. Kan ik ook een leven leiden waarin niet ikzelf centraal sta, maar God en zijn leer. Jezus zegt dat het kan. Paulus zegt dat het kan. Paus Benedictus zegt dat het kan. En dan zou het mooi zijn als wij met heel ons hart zouden kunnen zeggen: ja, ik wil het ook in mijn leven leren en het volbrengen.
Gods geest staat klaar om ons daarbij te helpen.
Amen.
Credo
Voorbeden
Bisschop: De Heer geeft ons vandaag de zekerheid, dat wie vraagt zal verkrijgen en wie zoekt zal vinden. Met dit vertrouwen op Gods voorzienigheid, verheffen we ons hart tot de Vader:
Lector: Vragen we de Heer, dat de herders in de Kerk mensen van gebed mogen zijn en dat zij geestelijke leiding weten te geven. Dat zij de mensen van onze tijd kunnen voeren tot de ontdekking van het aanschijn van de Vader.
Laat ons bidden en zingen.
De Heer heeft de verspreiding van het Rijk Gods in mensenhanden gelegd. Vragen we de Heer dat er steeds mensen van goede wil mogen zijn, die zich inzetten in het zoeken naar vrede en naar het gemeenschappelijke goed.
Laat ons bidden en zingen.
Bidden we dat degenen die werkzaam zijn in het toerisme wegen mogen uitzetten, die de behoefte van de mens naar rust en ontspanning samen brengen met het verlangen van de mens om het aanschijn van God te zoeken in de contemplatie van de schoonheid van de schepping.
Laat ons bidden en zingen.
Bidden we voor onszelf, - hier vanmorgen bijeen in de Eucharistische maaltijd, - dat we, met een eenvoudig en vertrouwvol hart, weten binnen te treden in het mysterie van het zoonsgebed van Jezus om steeds meer te leven in gemeenschap met God, onze Vader.
Laat ons bidden en zingen.
Bidden we voor allen, die ziek zijn in parochie, vrienden- en kennissenkring, met name bidden we voor de vader van zr. Anima Christi en voor ambassadeur Henriëtte van Lynden-Leijten, die zeer ernstig ziek zijn. Dat al onze zieken kracht naar kruis mogen vinden.
Laat ons bidden en zingen.
Bidden we voor hen die gestorven zijn en die ons zo dierbaar waren. We denken aan de gestorvenen van de afgelopen weken: Dolly Benedetti - van Mierlo, Ewald Brouwers en Johannes Theodorus Borst. Dat zij en al onze dierbare overledenen bij God eeuwige vrede en blijvende rust mogen vinden.
Laat ons bidden en zingen.
Bisschop: God, Gij hebt ons door middel van Jezus geleerd om u Vader te noemen. Verhoor onze gebeden en maak, dat wij in het volbrengen van uw wil meewerken aan de opbouw van uw Rijk en iedere dag uw heilige naam eer brengen. Door Christus onze Heer, Amen.
Eucharistische Dienst
Slot
Na de Viering
 |
